Preparaty i suplementy dla koni, witaminy dla konia - Equistro, firma Vetoquinol
MenuMenuEquistro UKMenuMenu
Equistro UKEquistro UKEquistro UKEquistro UKEquistro UK

AKTULANOŚCI

Aktualności:

2015-05-05
UWAGA KONKURS selfie!!

Wyślij swoje zdjęcie wraz z koniem na  www.equistro-selfieflexadin.com i wygraj roczny zapas produktu Equistro Flexadin UC II.

 

Konkurs trwa od 01.05 do 30.06.2015.
Szczegóły uczestnictwa na stronie www.equistro-selfieflexadin.com.
Na świecie konkurs wspierają wybitni zawodnicy Kevin Staut (Mistrz Europy w skokach) oraz William Fox-Pit (srebrny medalista na olimpiadach w Atenach i Londynie, srebrny i złoty medalista Mistrzostw Świata), a w Polsce Tomasz Wójtowicz (Wicemistrz Świata i Mistrz Europy lekarzy weterynarii w skokach przez przeszkody).
 

2013-10-04
 

Promocja Equistro na „Cztery Pory Roku”:

przy jednoczesnym zakupie pakietu Equistro: Respadril, Secreta Pro Max, Mega Baserabat 5%.

Promocja ważna w czwartym kwartale roku 2013 (do 31.12.2013) lub do wyczerpania zapasów.

Kwartał IV: "Jak przetrwać zimę"

Sprawdź szczegóły Programu suplementacji.

2013-04-04
 

Promocja Equistro na „Cztery Pory Roku”:

przy jednoczesnym zakupie pakietu Equistro: Excell E, Energy booster oraz Ellytanrabat 5%.

Promocja ważna w drugim kwartale roku 2013 (do 30.06.2013) lub do wyczerpania zapasów.

Kwartał II: Wprowadzenie w trening, zawody.

Sprawdź szczegóły Programu suplementacji.

2013-02-05
Choroba zwyrodnieniowa stawów u koni. Co to jest, jakie są jej objawy oraz dostępne sposoby leczenia?

Vetoquinol zaleca właścicielom koni konsultację z lekarzem weterynarii w sprawie wszelkich pytań dotyczących zdrowia ich zwierząt. Informacje zawarte w niniejszym dokumencie mają jedynie charakter informacyjny.

Wykazano, że choroba zwyrodnieniowa stawów (osteoarthritis) odpowiada za blisko 60% przypadków kulawizn u koni sportowych i rekreacyjnych. U źródeł problemu może leżeć wiele czynników, często związanych z doznanym urazem np. normalną degeneracją fizyczną postępującą w miarę upływu czasu, kontuzją lecz także infekcją lub słabym pokrojem. W takim momencie następuje  uruchomienie sekwencji wydarzeń przypominającej efekt domino. Początkowo oznaki mogą być subtelne, lecz z czasem degeneracja chrząstki stawowej postępuje coraz bardziej, stopniowo nabierając charakteru stałego. Wtedy objawy stają się już widoczne, w szczególności takie jak kulawizna i utrata ruchomości stawów. Stawy najbardziej narażone na chorobę zwyrodnieniową to staw kolanowy, staw pęcinowy, staw kopytowy i pęcina (tzw. «nakostniaki») oraz staw stępu (tzw. szpat lub włogacizna). Problem w mniejszym stopniu dotyczy kręgosłupa (odcinek szyjny i grzbiet).

Pierwsze oznaki początków choroby zwyrodnieniowej stawów

Z uwagi na subtelność i zmienność oznak choroby w początkowym okresie, które często mogą być obecne lecz nie postępują przez kilka tygodni  lub nawet miesięcy, należy już przy pierwszym pojawieniu się ich skonsultować ten problem z lekarzem weterynarii.
Poniższa lista zawiera kilka wczesnych sygnałów ostrzegawczych, które mogą wskazywać na to, iż u konia zaczyna rozwijać się choroba zwyrodnieniowa stawów:
- Spędzanie większej ilości czasu niż zazwyczaj w pozycji leżącej
- Trudności w podnoszeniu się z pozycji leżącej
- Senność w porównaniu z normalnym poziomem aktywności
- Zmiany w zachowaniu i/lub zmiany temperamentu
- Wolne lub sztywne ruchy przy początkowym rozruchu spowodowane zimnem lub zimną i wilgotną pogodą
- Sztywność ruchów lub kulawizny, które ustępują wraz z ćwiczeniami fizycznymi
- Nieprawidłowości postawy w chodzie lub kulawizny w trakcie ćwiczeń
- Opuchlizna stawów, stawy ciepłe w dotyku
- Upośledzenie apetytu
- Trudny do wytłumaczenia ubytek mięśni

Wiele z powyższych objawów to nie są typowe oznaki choroby zwyrodnieniowej stawów dlatego też po ich zauważeniu należy zasięgnąć porady lekarza weterynarii, który przeprowadzi pełne badanie przed zaproponowaniem odpowiedniego leczenia.

Jakimi testami diagnostycznymi posłuży się lekarz weterynarii?

Wczesna diagnoza i leczenie korygujące są ważnym krokiem w spowolnieniu postępu choroby lub nawet jej zapobiegnięciu. Diagnozę rozpoczyna szereg szczegółowych pytań umożliwiających uzyskanie pełnej historii problemu jeszcze przed przystąpieniem do pełnego badania klinicznego. W trakcie badania lekarz weterynarii obserwuje stan zdrowotny konia w ruchu (bez i z próbami zgięciowymi) tj. w stępie idąc równocześnie z poruszającym się koniem, podczas lonżowania i/lub podczas ruchu pod jeźdźcem. Znieczulenia diagnostyczne nerwów mogą być pomocne w dalszym zlokalizowaniu źródła bólu.  Po zidentyfikowaniu stawu lub obszaru problematycznego dalsza diagnostyka może obejmować badanie radiograficzne, USG, scyntygrafię kości, tomografię komputerową i/lub obrazowanie za pomocą rezonansu magnetycznego.

Leczenie choroby zwyrodnieniowej stawów u konia

Szybka poprawa kliniczna na początku terapii jest krytyczną częścią leczenia choroby stawów z uwagi na kluczową rolę stanu zapalnego stawu (zapalenie błony maziowej). W wyniku zapalenia błony maziowej może dochodzić do uszkodzeń chrząstki stawowej w przypadku niepodjęcia interwencji terapeutycznej. Głównym celem leczenia stawów jest:
(1) jak najszybsze przywrócenie stawu do jego normalnego stanu
(2) niedopuszczenie do pojawienia się lub ograniczenie nasilenia objawów choroby zwyrodnieniowej stawów.

Wraz z rozwojem nauki i wiedzy  w odniesieniu do punktów uchwytu dla interwencji terapeutycznych, równocześnie wzrósł także zakres metod leczenia.

Leczenie lekami dostępnymi z przepisu lekarza weterynarii


Leczenie choroby zwyrodnieniowej stawów zazwyczaj przeprowadza się przy pomocy terapii skojarzonej w zależności od wieku i poziomu aktywności fizycznej konia oraz nasilenia objawów chorobowych. Niesterydowe leki przeciwzapalne (NLPZ) takie jak fenylbutazon, a także inne produkty z tej grupy leków stanowią podstawę wielu protokołów leczenia polegających na złagodzeniu bólu i stanu zapalnego. W niektórych krajach dopuszczone są do obrotu także niesterydowe leki przeciwzapalne stosowane miejscowo.

Leki iniekcyjne stosowane w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów mogą być podawane różnymi drogami w zależności od stosowanego leku począwszy od iniekcji domięśniowych (glikozoaminoglikany lub PGAG) przez podawanie dożylne (kwas hialuronowy czyli HA) oraz często stosowane miejscowo iniekcje dostawowe (kortykosteroidy, PGAG lub HA). Leki te mogą być stosowane odrębnie lub w niektórych przypadkach jednocześnie w celu uzyskania lepszej odpowiedzi na stosowaną terapię.

Inne często stosowane metody leczenia oraz nowe metody biologiczne


Dodatkowe metody terapeutyczne mogą obejmować okłady z lodu, hydroterapię, opaski uciskowe oraz terapię falą uderzeniową (ESWT). W ostatnim czasie pojawiły się też nowsze terapie biologiczne polegające na pozyskiwaniu z  krwi konia jego własnego białka przekaźnikowego tj. “dobrego” antagonisty receptora interleukiny  (IRAP) po stymulacji białych ciałek krwi przez 24 godzinny okres inkubacji przed ponownym wstrzyknięciem ich do stawu konia.

Rehabilitacja

Wspólnie z lekarzem weterynarii należy ustalić odpowiednie połączenie takich elementów jak odpoczynek w boksie, właściwie dostosowane ćwiczenia/trening oraz wyprowadzanie na padok. Pozwoli to na zredukowanie bólu oraz powstrzyma dalsze uszkodzenia stawu, a także przyczyni się to do utrzymania przez konia prawidłowej wagi.

Dieta

Kontrola wagi, choć często przeoczana, jest ważnym elementem leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów. (Zbyt duża masa ciała to większe obciążenie dla stawów, w szczególności stawu kolanowego i biodrowego). Niestety otyłość nie jest problemem, który dotyka wyłącznie psy i koty.

Kucie korekcyjne

Potencjalną przyczyną wielu problemów ze stawami jest nieprawidłowe kucie, dlatego ważną częścią leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów jest kucie korekcyjne wykonane przez doświadczonego mistrza kowalskiego współpracującego z lekarzem weterynarii.

Doustne suplementy żywieniowe a leczenie choroby zwyrodnieniowej stawów


Istnieje coraz więcej doniesień wskazujących, że niektóre doustne suplementy czy składniki charakteryzują się dobrą przyswajalnością (biodostępnością), bezpieczeństwem stosowania oraz korzystnie wpływają na utrzymanie prawidłowej funkcji  stawów.
W wielu krajach podstawowymi składnikami (słusznie czy też nie) stosowanymi dotychczas w tego typu suplementach są:
Glukozamina i siarczan chondroityny – najczęściej stosowane substancje
MSM (metylosulfonylometan)
Mirystoleinian cetylu
ASU (mieszanina oleju z awokado i oleju sojowego)
Witamina C
Mangan i inne składniki mineralne jako kofaktory produkcji chrząstki stawowej
Kwasy tłuszczowe omega-3
Hydrolizowany kolagen
Zioła łagodzące ból i stan zapalny (np. czarci pazur, owoc dzikiej róży, pokrzywa)

Nowe przełomowe koncepcje w suplementacji żywieniowej wspomagającej funkcje stawów, które pozostawiają tradycyjne standardy daleko w tyle

Rozpoczęto prace nad wyodrębnianiem składników wykazujących zupełnie nowe działanie żywieniowe, a ich korzystne działanie na stawy poddawane jest badaniom na koniach. Tak jest w przypadku niedenaturowanego (natywnego) kolagenu typu II (UCII), którego podawanie uruchamia naturalny mechanizm znany jako "indukcja tolerancji drogą doustną", w wyniku którego następuje zatrzymanie procesu degeneracji chrząstki stawowej i postępu choroby zwyrodnieniowej stawów.

Kwestie jakości i bezpieczeństwa stosowania w trakcie wyboru suplementów doustnych wspomagających funkcje stawów

Znane od dawna powiedzenie “masz to za co zapłaciłeś” jest szczególnie prawdziwe w przypadku suplementów doustnych wspomagających funkcje stawów. Tutaj podstawowe znaczenie ma wybór odpowiedniego produktu, nie wspominając o kwestiach finansowych. W tym przypadku chodzi o  sytuacje, gdy właściciel zwierzęcia zakupi niskiej jakości produkt, który nie zawiera takiego rodzaju i takiej ilości składników, jakie deklarowane są na etykiecie opakowania.

Czy rzeczywiście jest to problem? Niestety tak. Według prof. Wayne McIlwraith’a, który na konferencji  AAEP (Amerykańskiego Stowarzyszenia Lekarzy Koni) w 2006r. przedstawił wyniki badania przeprowadzonego z wykorzystaniem 23 doustnych suplementów na stawy zawierających glukozaminę, tylko 14 z nich zawierało taką ilość glukozaminy, jaka podana była na etykiecie produktu. Oznacza to, że blisko 40% badanych produktów nie zawierało deklarowanych ilości glukozaminy, a w jednym  z tych produktów składnik ten nie występował w ogóle.
Prof. McIlwraith zaznaczył także, że aby dostać najlepszy «towar za uczciwą cenę» jeśli chodzi o suplementy należy dokonać starannego wyboru  wysokiej jakości produktów, co do których można mieć pewność, ze będą miały korzystny wpływ terapeutyczny na konia (konie).

System znany pod nazwą «ACCLAIM» opisany przez prof. McIlwraith’a w 2008r. na  konferencji AAEP to siedmiostopniowy proces umożliwiający konsumentom dokonanie oceny doustnych produktów wspomagających funkcje stawów na podstawie informacji umieszczonych na etykiecie. Jego celem jest zidentyfikowanie dobrej jakości produktów korzystnie wpływających na poprawę zdrowia konia.

Poszczególne litery tworzące nazwę oznaczają odpowiednio w języku angielskim:
A : A name you recognize [Rozpoznawalna nazwa]
C : Clinical experience (published studies on efficacy) [Doświadczenie kliniczne (opublikowane wyniki badań na temat skutecznoóści terapeutycznej)]
C : Contents [Zawartość]
L : Label claims [Informacje na etykiecie]
A : Administration recommendations [Zalecenia co do stosowania]
I : Identification of batch [Dane identyfikacyjne serii produktu]
M : Manufacturer information [Informacje o wytwórcy]

Red. lek. wet. Małgorzata Irek
 

2013-01-28
 

Miło jest mi poinformować, że w styczniu 2013  firma Vetoquinol Biowet Sp. z o. o. o wprowadza na rynek nowy produkt dla koni pod nazwą EQUISTRO FLEXADIN UC II.

Obecny na rynku Equistro Flexadin będzie dostępny do wyczerpania zapasów. Nowa wersja produktu pod nazwą EQUISTRO FLEXADIN UC II została specjalnie stworzona dla koni regularnie poddawanych treningom i intensywnym ćwiczeniom fizycznym. Produkt w składzie nie zawiera żadnych substancji niedozwolonych w sporcie, co daje gwarancję czystości podczas testów antydopingowych.

 

FLEXADIN UC II jest mieszanką paszową uzupełniającą dla koni opartą na rewolucyjnej koncepcji  niezmienionego strukturalnie kolagenu typu II w kombinacji z MSM oraz manganem w formie IPALIGO®(postać chelatu). Elementem wyróżniającym Flexadin  UC II jest opatentowany proces ekstrakcji kolagenu, który zapewnia zachowanie niezmienionej, właściwej struktury, złożonej z potrójnej helisy w przeciwieństwie do powszechnie stosowanych zhydrolizowanych kolagenów. Flexadin UC II jako naturalna forma kolagenu pozwala na właściwą ochronę chrząstki stawowej. Metylosulfonylometan (MSM) jest naturalnie występującym związkiem siarki. Biodostępna siarka jest ważnym komponentem macierzy glikozaminoglikanów (GAG-ów) - powszechnie obecnych w chrząstkach stawowych. Łatwo wchłaniany mangan w postaci chelatu odgrywa kluczową rolę w ochronie stawów stabilizując strukturę kwasu hialuronowego. Zabezpiecza przed działaniem wolnych rodników tlenowych oraz bierze udział w syntezie siarczanu chondroityny.

 

 

Zalecane dawkowanie dla 500 kg konia – tylko raz dziennie!

- przez pierwsze 12 tygodni: 15g/dzień (1,5 miarki/dzień)

- później 10g/dzień (1 miarka/dzień)

- podawać z paszą

 

 

Zastosowanie:

Flexadin UCII zaleca się koniom regularnie poddawanym treningom i intensywnym ćwiczeniom fizycznym. Produkt wskazany jest dla koni w celu uzyskania długotrwałego efektu komfortu

i sprawności układu ruchu.

Opakowania:

Opakowanie o pojemności 600 g z dołączoną miarką. 

 

Opakowania 1050 g nie będą już dostępne.

Zobacz ulotkę.


Z poważaniem

Tomasz Paluch

 

2013-01-14
 

Promocja Equistro na „Cztery Pory Roku”:

przy jednoczesnym zakupie pakietu Equistro: Haemolytan 1L, Ipaligo Foal oraz Mega Base jr 1Lrabat 5%.

Promocja ważna w pierwszym kwartale roku 2013 (01-03.2013) lub do wyczerpania zapasów.

Kwartał I - Klacz i źrebię

Sprawdź szczegóły Programu suplementacji w rozrodzie koni.

2012-09-18
RAO (nawracająca obturacja dróg oddechowych) koni, dawniej nazywana COPD. Powszechna choroba środowiskowa , która może być bardzo wycieńczająca.

Vetoquinol radzi skonsultować się z lekarzem weterynarii w sprawie jakichkolwiek szczegółowych pytań dotyczących zdrowia państwa konia. Informacje zawarte w tym dokumencie mają na celu spełnić rolę wyłącznie edukacyjną.
RAO jest powszechną chorobą dróg oddechowych u koni, a częstotliwość jej występowania wzrasta wraz z wiekiem i nie jest zależna od płci. Najczęściej diagnozuje się ją u koni 7-8-letnich i starszych. Częstotliwość zachorowań wzrasta wraz z wiekiem, a sprzyja im utrzymanie zwierząt w stajni na ściółce ze słomy i żywionych sianem niskiej jakości. Sprzyjającym czynnikiem może być niedobór witamin A i E. Dotychczasowe badania potwierdzają jej genetyczne podłoże.
Wdychanie cząsteczek wywołujących alergię (alergenów) i czynników drażniących, które mogą występować w otoczeniu konia, powoduje zapalenie, nagromadzenie śluzu i zwężanie się (obturację) dróg oddechowych konia.
W środowisku stajennym oprócz pyłu i kurzu, czynników uczulających, są przede wszystkim silnie alergizujące grzyby pleśniowe i promieniowce, a zwłaszcza Aspergillus fumigatus, Micropolyspora faeni, Faenia rectivirgulla, szkodliwe gazy (amoniak, siarkowodór - skoncentrowane w powietrzu stajennym przy braku odpowiedniej wentylacji) oraz endotoksyny. W wyniku ich działania w dużej koncentracji w oskrzelach wydziela się duża ilość gęstego śluzu, trudnego do odkrztuszenia, co pogłębia duszność. W ścianie oskrzeli pojawiają się zmiany zarówno ostre (obrzęk), jak i przewlekłe (przerost mięśni gładkich i zwłóknienie okolic okołooskrzelowych).

 

Jak rozpoznać symptomy, które mogą wskazywać na RAO?

Najczęściej występujące oznaki, których należy wypatrywać to:

  • Napady kaszlu, nasilające się podczas prac stajennych (zamiatania, podawania siana)
  • Wydzielina z nozdrzy
  • Nietolerancja na ćwiczenia – szybkie męczenie się niewspółmierne do wysiłku
  • Trudności w oddychaniu (przyspieszony oddech, silne rozszerzenie nozdrzy)

Z upływem czasu mogą pojawić się inne oznaki:

  • Klasyczna ”linia rozedmowa”, która jest widoczna wzdłuż dolnej krawędzi żeber powstaje w wyniku przerostu mięśni brzusznych zaangażowanych w wysiłek przy oddychaniu.

Poważnie chore konie mogą także wykazywać:

  • Utratę wagi, anoreksję i nietolerancję na ćwiczenia.

Jak diagnozuje się RAO?

Tak jak w przypadku wszystkich chorób, ważne jest aby koń został zbadany przez lekarza weterynarii . W przypadku chorób dróg oddechowych, istotne jest aby wykluczyć bakteryjne lub wirusowe choroby płuc (razem z RAO są to najczęstsze przyczyny kaszlu).

Lekarz weterynarii rozpocznie od wywiadu i osłucha klatkę piersiową konia.

Wskazane mogą okazać się dodatkowe procedury diagnostyczne:

  • Endoskopia dróg oddechowych konia: w przypadku RAO często występuje gęsty śluz
  • Wykonanie płukania oskrzelowo-pęcherzykowego (BAL lub „płukanie płuc”, z którego uzyskuje się próbki komórek z płuca) pomoże ocenić stopień nasilenia choroby.
  • Zdjęcia rentgenowskie mogą być użyteczne w diagnostyce zaawansowanych stadiów RAO
  • Testy alergiczne są dostępne dla koni dotkniętych schorzeniem: jednak rzadko wykrywają konkretne alergeny powodujące chorobę (także spotykane w przypadku testów alergicznych na astmę).

Nie ma żadnej szybkiej metody leczenia w przypadku RAO

Chociaż lekarz weterynarii podczas ostrych lub możliwych do wytrzymania napadów RAO będzie często powracał do leczenia farmakologicznego lekami rozszerzającymi oskrzela, uznaje się że ta metoda jest tylko częściowo i tymczasowo skuteczna. Najważniejsze jest pozostawienie konia w otoczeniu możliwie jak najbardziej pozbawionym kurzu.

 

Postępowanie ze „strefą oddychania” u konia


Eksperci zalecają wzięcie pod uwagę końskiej „strefy oddychania”. Sekret tkwi w utrzymaniu tej przestrzeni tak czystej jak to możliwe, aby ograniczyć ilość pyłu wdychanego przez konia.


Proszę rozważyć następujące porady:

  • Proszę trzymać konia na pastwisku tak długo jak to możliwe (wiele koni, jeśli są okryte derką, może spokojnie przebywać na zewnątrz cały rok, jeśli tylko dopisuje pastwisko i jest ono dobrze meliorowane)
  • Dobre zorganizowanie stajni jest niezbędne
    o Proszę mieć drzwi do stajni cały czas półotwarte
    o Proszę zainstalować otwór (okno) w ścianie naprzeciw drzwi, tak aby zapewnić stały przepływ świeżego powietrza
    o Należy upewnić się że otwory wentylacyjne nie są blisko gnojowiska lub stodoły z sianem
    o Jeśli stajnia ma okna powinny być one otwarte cały czas albo nawet lepiej - można usunąć jedną lub więcej szyb
    o Alternatywnie można wywiercić 4-5 cm otwory wzdłuż szczytu tylnej ściany stajni
    o Nigdy nie należy ograniczać wentylacji nawet w zimne dni w celu zapewnienia ciepła
    koniowi. Jeśli sądzicie państwo, że koniowi jest zimno lepiej założyć mu dodatkową derkę.
    o I proszę pamiętać także o otoczeniu. Nie ma za dużego sensu próbowanie utrzymania jednego stanowiska bez kurzu jeśli wszystkie pozostałe konie w pobliżu są karmione sianem i ścieli się im słomą. Podobnie sprawa wygląda gdy czyścicie państwo boksy, wyrzucacie ściółkę, zamiatacie stajenne korytarze czy wyładowujecie/układacie siano. Siano nie powinno być przechowywane nad boksem Waszego konia. Proszę unikać używania odkurzaczy do liści w stajni czy parkowania traktorów na włączonym silniku w pobliżu koni.
    Należy zabezpieczyć i czyścić teren stajni oraz stodoły w celu zredukowania niebezpiecznego poziomu amoniaku.
  • Przygotowanie ściółki: NALEŻY USUNĄĆ SŁOMĘ ZE ŚCIÓŁKI!
    o Preferuje się na ściółkę wióry, papier lub gumową matę, przy czym wióry są najbardziej powszechne, dostępne i najłatwiejsze do zastosowania. Zasadniczą sprawą jest utrzymanie ich nieskazitelnie czystymi.
    o Głęboka ściółka jest niedozwolona jako że bakterie produkujące endotoksyny mnożą się błyskawicznie w moczu i oborniku znajdującym się na wiórach, sprawiając że są one równie niewskazane co słoma. Należy używać wiórowej ściółki z umiarem
    i codziennie ją wymieniać.
    o Proszę upewnić się, że gnojowisko jest odpowiednio daleko od terenu stajni i idealnie by było gdyby znajdowało „z wiatrem” biorąc pod uwagę przeważający kierunek wiatru.
  • Dieta jest także ważnym czynnikiem, który należy wziąć pod uwagę
    o Jeśli to możliwe proszę zastąpić siano- sianokiszonką
    o Chociaż łatwo zauważyć mocno spleśniałe siano przy przeglądzie wizualnym można nie rozpoznać siana lekko spleśniałego. Moczenie siana nie redukuje wystarczająco zagrożenia kurzem i pleśnią, a także wypłukuje część składników odżywczych. Dlatego najlepiej sprawdza się sianokiszonka.
  • Gdy zastąpienie siana nie wchodzi w grę
    o Przed karmieniem należy namoczyć siano dla konia (idealne jest całkowite zanurzenie na około 30 minut. Jeśli będzie zamoczone zbyt długo smak zostanie narażony na szwank, nie mówiąc o wartości odżywczej).
    Nie wolno pozwalać koniowi jeść z okrągłych beli lub dużych stosów siana. (Konie mają zwyczaj wpychać nozdrza w stos siana aby jeść przez długi czas).
    o Należy rozłożyć siano na podłodze (ziemi), aby sprowokować spływanie śluzu z dróg oddechowych w czasie gdy konie spuszczają głowy do jedzenia.
    o Wszystkie pasze powinny być podawane zwilżone i na poziomie podłogi aby ułatwić spływanie wydzieliny z dróg oddechowych konia
    o Uzupełniające produkty spożywcze a postępowanie w przypadku RAO: okazało się, że pewne rośliny mają korzystne działanie pomagając utrzymać drogi oddechowe w zdrowiu i mogą one stanowić część protokołu postępowania (należy przedyskutować to z lekarzem weterynarii)

 

Ważny punkt, który nie może zostać pominięty:


„Warto podkreślić fakt, że WSZYSTKIE konie, nie tylko te chorujące na RAO, odniosą pokaźne korzyści żyjąc w otoczeniu pozbawionym kurzu. Dodatkowo, utrzymywanie kurzu na niskim poziomie jest ważne dla zdrowia ludzi, ponieważ obniży ryzyko wystąpienia wywołanego kurzem kaszlu i astmy u państwa i państwa pracowników.”
Rokowanie w przypadku RAO zależy od stadium, w jakim w jakim jest zdiagnozowana, szybkości podjęcia leczenia i poprawy warunków bytowych konia. Przy spełnieniu wszystkich warunków w odpowiednim czasie jest szansa na poprawę stanu zdrowotnego i wieloletnie użytkowanie konia.
Bruce McGorum z Centrum Weterynaryjnego Easter Bush Szkoły Weterynaryjnej w Edynburgu.

 

Red. lek. wet. Małgorzata Irek

2012-09-12
Koń rekreacyjny – żywienie i suplementacja

lek. wet. Eliza Niemczycka

 

    Z miłością do koni człowiek się rodzi i trwa w niej do końca życia. W mojej rodzinie konie były od wieków. Począwszy od majątku ziemskiego moich przodków aż do teraz. Choć Reforma Rolna zabrała włości, a konie pradziadek ostatniego wieczoru porozdawał po okolicznych chłopach ratując im życie, po latach tęsknoty, te kopytne stworzenia wróciły do naszej rodziny. Mimo, że stykam się ze sportem jeździeckim, w gruncie rzeczy najwięcej radości i satysfakcji przysparzają mi moje poczciwe konie rekreacyjne. Nic więc dziwnego, że staram się zapewnić im to co najlepsze. Będąc lekarzem weterynarii, wiele aspektów utrzymania koni analizuję dogłębnie, sięgając do źródeł naukowych z całego świata. Polegam w wielu wypadkach na opinii wybitnych specjalistów w dziedzinie medycyny koni, z którymi stykam się podczas licznych konferencji hipiatrycznych i staży zagranicznych.
    Uważam, że koń wymaga swobody. Daleka jestem od jego uczłowieczania. W związku z tym muszę być pewna tego co oferuję moim koniom, a wszelkiego rodzaju ,,patenty” omijam szerokim łukiem. Mam na myśli sprawy związane zarówno z utrzymaniem konia, jak również z jego użytkowaniem.
    Najszczęśliwszy koń to koń wytarzany z różnymi odcieniami zieleni i błota na sierści, z głową zatopioną pośród soczystych traw. Im bliżej natury, im bliżej warunków w jakich żyli jego przodkowie, tym lepiej. Niestety, tak jak życie człowieka oddala się od natury, tak i życie konia, ludzkiego towarzysza, mniej lub bardziej odbiega od jego korzeni. Kiedyś konie przemierzały bezkresne połacie terenu w poszukiwaniu pokarmu, trawę wypasając selektywnie. Czyniły to nie bez powodu. Składniki mineralne, które koń czerpie z roślin, faktycznie pochodzą z gleby. Są jej różne rodzaje, różna jest też ich zasobność w minerały. Występują duże areały , gdzie gleba jest na przykład uboga w jod i selen. Nic więc dziwnego, że czasem ogrodzony fragment nawet najbardziej zielonej trawy w okolicy, może nie sprostać wymaganiom końskiego organizmu. Dlatego właściciel musi być czujny i obserwować czy koń rzeczywiście znajduje to czego potrzebuje. Nie tylko zawartość, ale i biodostępność głównych minerałów ma znaczenie. Jest ona związana z poziomami działających przeciwko sobie, czyli antagonistycznych minerałów. Ponadto przy pastwiskowym żywieniu koni pogarsza się przyswajanie magnezu nawet o 50%, a wynika to niewłaściwego stosunku Ca: Mg oraz Ca: K.  Ponadto w pastwiskowej trawie podczas letnich miesięcy może występować różna zawartość oksylatu, który wiąże wapń, obniżając jego absorbcję z jelita cienkiego, co skutkować może jego niedoborem. Mówiąc o pastwisku warto podkreślić, że trawa trawie nie równa, tym bardziej w warunkach polskiego klimatu. Wadą trawy jest to, że jej wartość odżywcza zmienia się wraz z porą wzrostu. Mimo, że rzadko się zdarza, aby dorosłe konie mające dostęp do dobrego pastwiska cierpiały na deficyt białka, to przedłużone wypasanie na pastwiskach zawierających dojrzałe trawy ubogie w proteiny, może skutkować jego niedoborem.   
Od przeszło dziesięciu lat co roku staram się ,,ukraść” pogodzie dobre, wartościowe siano. Jest to dla mnie najbardziej stresujący moment w ciągu roku, bowiem od tego zależy jakość głównego pokarmu moich koni na długie jesienno-zimowe miesiące.  W naszym klimacie dobre wartościowe siano jest znacznie trudniej zebrać niżby mogło się to wydawać. Czasem termin jego zbioru mniej lub bardziej się opóźnia z powodu opadów deszczu. Im więcej pada, tym trawa szybciej rośnie. Im szybciej rośnie, tym szybciej dojrzewa i tu pojawiają się problemy. Konie mają ograniczoną zdolność do wykorzystania jakościowo ubogich pasz, dlatego tak ważne jest, aby właściciele koni wiedzieli jak ocenić ich jakość. Dojrzałość roślin wpływa na strawność włókna oraz dostępność białka, energii, mikro- i makroelementów oraz witamin. Krótko mówiąc: im roślina bardziej dojrzała, tym uboższa pod względem odżywczym. Dlatego czas zbioru, który jest związany z właściwą pogodą, jest ważniejszy od typów traw. Z drugiej strony, nie można karmić koni zbyt młodym sianem, które zawiera za mało włókna i może niekorzystnie wpływać na funkcjonowanie przewodu pokarmowego, skutkując morzyskiem, a także ryzykiem ochwatu. Warto wspomnieć, że proces suszenia powinien dążyć do zredukowania utraty liści do minimum, bo w nich znajduje się najwięcej związków odżywczych. Do tego dochodzi jeszcze zależność jakości siana od sposobu jego przechowywania. Choćby zawartość karotenu, najważniejszego prekursora witaminy A, spada o połowę w sianie składowanym przez sześć miesięcy. Czyli w sianie zbieranym w czerwcu już w grudniu może u naszego konia wystąpić niedobór witaminy A! Poziom tego niezbędnego składnika również zależy od dojrzałości trawy, im starsza, tym uboższa. Niedobór w tym przypadku objawiać się może zaburzeniami płodności, podatnością na infekcje, rogowaceniem i wysychaniem błon śluzowych, pękaniem kopyt, zapaleniem tworzywa kopytowego, zaburzeniami układu oddechowego i pokarmowego. Problemy zwielokrotnia fakt iż te same czynniki wpływają też na część innych równie ważnych witamin jak na przykład witamina D, normalnie syntetyzowana w skórze od wpływem promieni słonecznych. Z paszą można dostarczyć tylko niewielką ilość tej witaminy, gdyż w sianie pod wpływem promieni ultrafioletowych nagromadzają się minimalne ilości witaminy D. Niestety nie wszystkie konie mogą wystarczająco długo przebywać na słońcu… Powstaje niedobór, a stąd już prosta droga do schorzeń układu kostnego. Warto, także zdawać sobie sprawę z tego, że nadmiar witamin może być również niebezpieczny, tym bardziej suplementując konia musimy być pewni odpowiedniego zbilansowania produktu. Oceniając jakość siana musimy brać, także pod uwagę różnice między sianem łąkowym, różnorodnym pod względem składu roślinnego i bogatym w zioła a sianem z traw wysianych przez człowieka.
Dodatkowo, kompozycja składników odżywczych w tradycyjnych paszach, może zmieniać się jako wynik przemian w metodach agrokulturalnych. Prognozując można stwierdzić, że wymagane będzie coraz to szersze spektrum suplementacji, gdyż nawet żywienie tradycyjne, coraz bardziej oddala produkt końcowy o jego naturalnego surowca. W związku z powyższym, suplementację   należy, także rozważyć w przypadku koni rekreacyjnych.
Produktom Equistro® zaufałam pracując w Anglii. Od kiedy wprowadziłam je do swojej stajni, nie martwię się już kiedy jest problem z pozyskaniem wysokiej jakości paszy. Nie straszny mi też ,,przednówek”, a moje konie nie wyglądają wtedy na zmęczone zimą. Uważam, że konia rekreacyjnego należy suplementować wtedy, kiedy istnieje ryzyko wystąpienia niedoborów. Należy to odróżnić od sypania koniom ,,na ślepo” suplementów od rzeczywistej tego potrzeby i korzystać jedynie ze sprawdzonych produktów. U swoich koni rekreacyjnych stosowałam wielokrotnie m.in. Equistro® Mega Base z dobrymi skutkami i mogę tę markę Państwu polecić zarówno jako właściciel koni jak i lekarz weterynarii. Preparaty Equistro® to, także gama produktów dla koni, które mają różne problemy zdrowotne, a te przytrafiają się też koniom rekreacyjnym. Nieraz stosowałam choćby Equistro® Kerabol Biotin, kiedy któryś z moich koni miał problemy z kopytami: pęknięcia, suchość rogu czy przewlekły ochwat z deformacją puszki kopytowej u uratowanego od śmierci konia huculskiego. Kiedy wobec tego należy suplementować konia rekreacyjnego?
•    Przy braku pastwiska lub ograniczonym do niego dostępie, a także przy trawie słabej jakości, zwłaszcza dojrzałej – u tych koni często występują niedobory m.in. witaminy A, D i E.
•    W przypadku skarmiania siana nienajlepszej jakości – z dojrzałych traw oraz długo przechowywanego.
•    Kiedy wiemy, że na terenach skąd zbierana jest pasza występują niedobory mineralne.
•    W okresie zimy i wczesnej wiosny, kiedy konie wyglądają na ,,zmęczone zimą” – są letargiczne, znudzone, prezentują się niekorzystnie, spada ich wytrzymałość, czasem może pojawić się brak apetytu.
•    U koni z problemami zdrowotnymi, u rekonwalescentów. Marka Equistro® oferuje szeroką gamę sprawdzonych produktów wspomagających przy schorzeniach różnych układów np. Equistro® Secreta Pro Max przy zaburzeniach ze strony układu oddechowego czy Equistro® Gestamash protect przy zaburzeniach układu pokarmowego.
•    Przy problemach z kopytami, sierścią, skórą – np. Equistro® Kerabol Biotin.
•    U wszystkich koni ze zwiększonym zapotrzebowaniem na składniki odżywcze: ciężarne oraz karmiące klacze, konie w okresie wzrostu i rozwoju.
•    U koni otyłych w trakcie stosowania diety odchudzającej, uboższej od normalnej, w celu zbilansowania niezbędnych mikro- i makroelementów oraz witamin.
Na koniec warto przypomnieć, że suplementy mają za zadanie dopełnić rację paszy objętościowej lub objętościowej i treściwej, a nie je zastępować. ,,Optymalne żywienie konia to połączenie sztuki i nauki”, bo sztuką jest zdolność do przełożenia teorii na praktykę w odniesieniu do indywidualnego konia, jego potrzeb, preferencji. W tej sztuce właśnie Equistro® od lat pomaga właścicielom koni i w tej dziedzinie możemy na nim polegać.

 



Piśmiennictwo:
1.Brown J.H., Pilliner S.and Davies Z. Horse and Stable Management Fourth Edition 2003.
2. Gore T., Gore P., Giffin J. M., Horse Owner’s VETERINARY Handbook Third Edition Wiley Publishing Inc. 2008.
3. Higgins A.J., Snyder J.R. The Equine Manual Second Edition,Elsevier Saunders 2006.
4. Praca zbiorowa PAN Instytut Fizjologii i Żywienia Zwierząt im. Jana Kielanowskiego Normy Żywienia Koni Wartość   Pokarmowa Pasz Omnitech Press Warszawa 1994.
5. Reed S. E., Bayly W.M., Sellon D.C. Equine Internal Medicine Second Edition Saunders Second Edition 2004.

2012-08-08
Preparat odżywczy dla koni zwiększający odporność na stres

Equistro EQUALISER - preparat zawierający tryptofan, magnez organiczny oraz witaminy z grupy B. działa uspokajająco na konie nadpobudliwe oraz przynosi odporność na stres podczas sezonu sportowego.

Skład:
L-tryptofan 100 000 mg/kg, witamina B1 7 500 mg/kg, Niacyna 5 000 mg/kg, witamina B6 2 500 mg/kg, Magnez 1,4%.

Wartość odżywcza:

Preparat Equaliser jest koncentratem odżywczym, zawierającym organiczne połączenia magnezu gwarantujące dobrą jego przyswajalność, witaminy z grupy B oraz tryptofan będący substratem do syntezy serotoniny i niacyny. Składniki preparatu wywierają ogólny wpływ na organizm, odgrywają podstawową rolę w metabolizmie mięśni oraz prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego stabilizując jego czynność, zapobiegając nadpobudliwości nerwowej, zwiększają wytrzymałość organizmu na działanie czynników stresowych. Equaliser jest również uzupełnieniem dziennej dawki pokarmowej w składniki odżywcze niezbędne dla układu nerwowego.

Zalecenia do stosowania:

Preparat jest zalecany do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego. Konie przyjmujące preparat są łatwiejsze do opanowania. Stosowanie Equaliser jest szczególnie zalecane w okresach narażenia zwierząt na duże obciążenia – intensywny trening, sytuacje stresowe, zawody sportowe.

Podawanie i dawkowanie:

Konie: 20 g dziennie (1 miarka)
Pony: 10 g dziennie (0,5 miarki)
Podawanie należy rozpocząć na co najmniej 3 dni przed planowanymi zawodami a także podczas nich. W przypadku koni nadpobudliwych preparat zaleca się podawać przez 10 dni. W razie potrzeby można podawać tak długo jak jest to konieczne.

Wydajność opakowania
– 25 dni.
 

2012-06-13
„Postępowanie z koniem nerwowym”

Poruszane tematy:

1.    Zachowanie konia jako zwierzęcia stadnego
2.    Źródła stresu
a)    stres związany z gorącem
b)    stres związany z zimnem
c)    transport na długie dystanse na lub z zawodów/pokazów (tzn. podróż trwająca dłużej niż 6-8 godzin)
d)    podwyższony poziom stresu opiekunów konia i jeźdźca
3.    Przejaw stresu
4.    Jak radzić sobie ze stresem u konia?

Przeczytaj!

1 2


Szybkie wyszukiwanie,
Wprowadź nazwę produktu


 

Naszym ekspertem jest:

 

TOMASZ WÓJTOWICZ

 

Wicemistrz Świata
i Mistrz Europy
lekarzy weterynarii w skokach
przez przeszkody

ZAPYTAJ...

 

 

  

 

 

© 2014 Vetoquinol Sp. Z o.o., ul. Kosynierów Gdyńskich 13-14, 66-400 Gorzów Wlkp.
Equistro dla koni